Twee vaders

Wat zou de wereld zijn zonder Kinderen voor Kinderen? Ik vind het best een leuk nummer dat het concept van twee vaders hebben voorstelt als iets heel gewoons. Hoewel ik zelf nog geen homo-ouders ken. Misschien moet ik mijn vrienden eens aanporren?

Met dank aan Dimi en Robby voor het melden...

Eerlijke vinder

Uit de categorie faits-divers: gisteravond ben ik mijn portefeuille verloren in een Antwerps café. Normaal gezien voel ik even of mijn portefeuille nog in mijn broekzak zit voor ik ergens vertrek. Dat ik dat gisteravond niet deed, zal wel met de coctail-van-het-huis te maken hebben.

Pas vanmorgen ontdekte ik het onheil. Eerst thuis alles overhoop gehaald, dan toch maar met een soort gevoel van naaktheid beursloos naar het werk gegaan. Toch wel vreemd hoe onzeker ik me voelde zonder dat lederen ding bij me. Nu goed, deze middag ben ik langs dat café geweest en gelukkig hadden ze mijn portefeuille gevonden. De eerlijke vinder had zijn beloning al opgeëist: al het geld dat erin zat, was verdwenen. Al 'betaal' ik liever 50 euro dan loketten allerhande af te schuimen voor nieuwe documenten. It's a small price to pay...

Dierenwelzijn

"Ha, we hebben gelezen dat er in Antwerpen een schepen voor dierenwelzijn komt?" Ze gniffelen. Ik trap in de val en voel plaatsvervangende schaamte. Ik ben er stilaan aan gewend dat ik als stadsambtenaar soms wordt aangesproken als woordvoerder van de stad. En dat ik dan verantwoording moet afleggen voor Visacrisissen en ambtenaren die nog steeds betaald worden hoewel ze al vier jaar niet meer gaan werken.

Maar deze keer gaf ik ze gelijk. Schepen voor dierenwelzijn, waar halen ze het toch? Dat er aandacht nodig is voor dieren, ontken ik niet. Maar om het op je naamkaartje te zetten? Wat proberen ze daar nu politiek mee te winnen? Onze goede vrienden van de bruine oppositie waren er als de kippen (ha!) bij om schande uit te roepen over deze nieuwe beleidsprioriteit. Polariserend zoals ze zijn, wezen ze op het vele werk dat nog nodig is voor het mensenwelzijn. Een schot voor open doel, natuurlijk.

En welke voorstellen lanceert die soon-to-be dierenschepen dan? Dat er op kermissen geen pony's meer mogen rondcirkelen in een tent, dat de duivenoverlast niet meer met netten te lijf mag gegaan worden en dat er moet bekeken worden of honden wel thuishoren bij stedelijke baasjes. Ze zouden beter wat meer kleine parkjes met hondenloopzones aanleggen, verspreid over de hele stad. De Schelde propermaken zou de vissen kunnen terugbrengen. En die duiven zitten er ook alleen maar omdat er zoveel (weggegooid) voedsel voor het rapen ligt.

Ik wacht samen met u af, maar wel met een goede dosis scepsis. Mijn enige hoop is dat de dieren er beter bij zullen varen dan de mestkevers.

Vuile handjes

Nu heeft die viezerik weer zijn handen niet gewassen. Een collega van mij valt op in het toilet, namelijk doordat hij na elke plasbeurt weer naar buiten wandelt zonder langs de wastafel te passeren. Ik vind het zodanig vies dat ik zelfs twijfel of ik zijn hand zou schudden wanneer hij die zou aanbieden. Ik voel me daarin gesterkt door de wetenschap, zoals je kon lezen in De Morgen van 12 juni 2001.

<...>Uit het Britse onderzoek, waarin 2000 mensen werden ondervraagd,
bleek dat 31 procent van de mannen en 17 procent van de vrouwen het niet nodig
vond om hun handen te wassen na een toiletbezoek. Ze waren in de overtuiging dat
hun handen schoon genoeg waren.

Professor John Krebs, de voorzitter van de Britse 'Food Standards
Agency', verklaarde maandag aan de BBC dat voedsel klaarmaken of vastnemen met
vuile handen neerkwam op het vragen om moeilijkheden. "Voedselvergiftigingen
zijn nog steeds een groot probleem in het Verenigd Koninkrijk. Het kan voor een
groot gedeelte vermeden worden door telkens voor je met eten in aanraking komt
je handen te wassen." We gaan volgens Krebs ook totaal verkeerd om met
huisdieren. "Iedereen die in aanraking is geweest met een kat of een hond moet
voor hij eten aanraakt zijn handen wassen. Dat gebeurt meestal niet." Professor
Hugh Pennington, een microbioloog van de universiteit van Aberdeen, vreest dat
de wetenschappers kritiek zullen krijgen nu ze zo tekeergaan tegen onhygiënische
handen. "Men zal beweren dat we ons met futiliteiten bezighouden. Maar telkens
als we iemand de hand schudden, is er een kans van een op vijf dat we besmet
worden met de een of andere bacterie."

Misschien moet ik het maar afdrukken en ophangen in het toilet.

Losse handjes

Pisnijdig word ik er van. Zaterdag laatst organiseerde Wel Jong Niet Hetero een fuif in de Concertzaal van de Vooruit in Gent. Dat het er fijn fuiven was, kon ik zelf vaststellen. Maar nu hoor ik dat er sterke vermoedens van diefstal zijn: ofwel zijn er bonnetjes weg, ofwel is er te weinig geld binnengekomen.

Hoe dan ook, de gedachte dat er sommige vrijwilligers losse handjes zouden hebben, verontrust me. Nu moeten we oplossingen zoeken die het voor de betrouwbare vrijwilligers ook omslachtiger zullen maken. Want de daders vinden, lijkt zo goed als onmogelijk. Ik hoop in elk geval dat ze op weg naar huis overvallen zijn en al hun gestolen geld hebben moeten afgeven. Ga dan maar eens aangifte doen...

Dirk Debeys doet het weer

Waar zal u zijn op 1 oktober? Op de Groenplaats of in de Stadsschouwburg?

En wie heeft het volgens u voor het zeggen in onze gemeenten na 8 oktober?

Kansarmen en Libanon

Vandaag gelezen in De Morgen:

De Belgische gerechtelijke diensten hebben onvoldoende slagkracht om de strijd tegen het moslimterrorisme optimaal te voeren. Dat zegt Glenn Audenaert, directeur van de federale gerechtelijke politie. Bovendien pleit hij voor een apart regime voor moslimfundamentalisten achter Belgische tralies. <...> De reden is volgens Audenaert niet ver te zoeken. "De radicalisering is de voorbije jaren enorm toegenomen. Neem bijvoorbeeld alleen maar het recente conflict in Libanon, dat opnieuw een duidelijk effect heeft op Belgische kansarme jongeren.<...>

Dus het conflict in Libanon heeft een effect op de Belgische kansarme jongeren? Laaggeschoolde tieners googelen naar Al Qaeda, langdurig werkloze jongeren trekken naar trainingskampen in Afghanistan en de koran wordt een bestseller bij jongeren die in armoede leven?

Meneer Audenaert bedoelde waarschijnlijk allochtone jongeren. En dan nog. Zucht.

Vaarwel politieke correctheid

Is het nu mindervalide, andersvalide, gehandicapte of persoon met een handicap? Die discussie is volledig passé, volgens Het Nieuwsblad. Wat bejaarden zijn, dát is de nieuwe hamvraag:

De politie heeft een 19-jarige jongedame uit de Antwerpse Seefhoek opgepakt die er een sport van had gemaakt om bejaarden en andere gehandicapten te bestelen. De verdachte bekende de feiten en pleegde ze naar eigen zeggen om te kunnen shoppen en uitgaan. De vrouw gebruikte steeds een smoesje om bij haar slachtoffers binnen te raken. Vorige week woensdag kwam er een einde aan de reeks. Toen ze de bankkaart van een 72-jarige dame gebruikte om 1.500 euro over te schrijven naar de rekening van haar zus, kreeg de politie haar te pakken.(JHA)

Vrij verkeer

Lange tijd wou hij enkel met iemand vrijen wanneer dat binnen een (potentiële) relatie gebeurde, vertelde hij me. Zo zie ik het nu ook. Maar na enkele jaren hield hij het niet meer vol. Nu gaat hij af en toe naar een homosauna, om de warmte en affectie te vinden die hij zoekt.

Het zette me aan het denken. Het is nu meer dan vier jaar geleden dat ik voor het laatst met iemand heb gevreeën. Ik behelp mezelf in afwachting van de Prins op het Witte Paard (tm). Maar zal ik dat ook volhouden?

Ik slaag er zelfs in om voet bij stuk te houden wanneer de kans op seks-zonder-meer zich voordoet, zoals vorige week in Litouwen. Het heeft meer te maken met onzekerheid en angst dan met principes, geloof ik. Onzekerheid over mijn lichaam, angst om afgewezen of gekwetst te worden. Niets is veiliger dan je rechterhand, nietwaar? Maar veel warmte en affectie krijg je er niet van...

Ik weet niet goed waarom ik dit op het internet zwier. Misschien omdat er onder de lezers hiervan mensen zijn die hetzelfde doormaken of hebben meegemaakt?

Party time!

Op 3 september is het weer party time! Een mens wordt maar één keer 25, dus reden te meer om er eens goed in te vliegen met een tuin-, cocktail- en roosterfeest. De uitnodigingen zijn de deur uit, misschien ben jij een van de lucky few?

Ik kijk er alvast reikhalzend naar uit, want in mijn mini-apartementje is niet genoeg plaats voor de legendarische feestjes van weleer... Wanneer ik binnen twee jaar verhuis, zal het eerste criterium toch wel zijn of er plaats is voor feestjes. Wat is een mens zonder vrienden en toffe herinneringen die je samen met hen hebt? Of in het geval van Kenneth: herinneringen die je had kunnen hebben als je niet te veel had gedronken.

Cheers!

Oh ja, vanaf nu ga ik telkens een leuk filmpje zoeken om mijn blogs mee af te sluiten. Gezien de partysfeer heb ik gekozen voor een fragment uit 'Whose Line is it Anyway', een improvisatieprogramma op de Amerikaanse tv waar ik grote fan van ben.

In dit fragment ontvangt één speler de drie anderen op een feestje. De drie kregen elk op voorhand een kaartje met daarop het personage dat ze moeten spelen. De 'gastheer' moet tijdens het feest raden wie die personages zijn.